فجر انقلاب به روایت انقلابیون ورزش / قسمت چهارم

خوردبین: این عکس را دنیای ورزش چاپ کرده بود / من هم یکی بودم مثل مردم

فجر انقلاب به روابت انقلابیون ورزش، در ایام دهه فجر تقدیم شما می‌شود... گردآوری خاطرات پراکنده قهرمانان ورزش و چهره های سرشناس ورزشی که در پیروزی انقلاب سهیم بودند...

ساعت 00:33 یک شنبه ۱۷ بهمن
 #

 به گزارش رادنیوز، در اندک تصاویری که از حضور گسترده اهالی ورزش در تظاهرات مردمی بهمن 57 به یادگار مانده، محمود خوردبین به وضوح در چند عکس دیده می شود.

 با خوردبین به آن روزها برمی گردیم؛ این تصویری که شما می گویید را اولین بار دنیای ورزش همان بهمن ماه سال 57 منتشر کرد (به خوردبین تقلب می رسانیم که شماره روز هفتم بهمن 57 بوده) هنوز انقلاب پیروز نشده بود و ما منتظر ورود حضرت امام به ایران بودیم. به هرحال مثل اغلب مردم در تظاهرات شرکت می کردیم و در تجمع انقلابیون اخباری در مورد سفر حضرت امام می شنیدیم. آن روز هم همراه سعید ترابی در تظاهرات شرکت کردیم و شعار می دادیم. سی و هشت سال از آن روزگار گذشته و دقیق در ذهنم نمانده چه اتفاقاتی افتاد اما فکر کنم تظاهراتی که تصویر من را در آن می بینید علیه بختیار بود که هر روز فقط وعده آمدن حضرت امام را می داد و مردم او را نوکر بی اختیار شاه فراری می دانستند.

 خوردبین ادامه می دهد؛ روزهای عزیزی بود. اتحاد وصف نشدنی میان مردم وجود داشت. البته ما نظیر همین اتحاد را زمان جنگ هم دیدیم که مردم واقعا هر چه داشتند از جان خود و فرزندان شان تا دارایی خود را وقف رزمندگان اسلام کردند. من هم به عنوان یک ورزشکار چه در روزهای منتهی به پیروزی انقلاب و چه در جنگ به اندازه توان خودم در صحنه حاضر بودم.

 از خوردبین می پرسیم نمی ترسیدید عکس تان به دست نیروهای امنیتی شاه بیفتد و برای شما پرونده درست کنند که با لبخند می گوید؛ من، علی پروین، مایلی کهن، طالقانی، نصیری، سعید ترابی، دادکان، عزیز اصلی و خیلی های دیگر پرونده داشتیم و این شکلی نبود که بخواهند با یک عکس برای ما پرونده درست کنند. ما هم قید همه چیز را زده بودیم و می گفتیم در صف مردم هستیم و هر اتفاقی رخ بدهد کنار مردم می مانیم. اتفاقا چند نفری هم به من گفتند تو چهره سرشناسی هستی و حالا که به تظاهرات می روی حداقل در صف جلو نباش که کمتر به چشم بیایی اما به آنهایی که نگرانم بودند می گفتم من هم یکی مثل مردم و هیچ فرقی با بقیه ندارم. علی پروین هر روز می گفت محمود این شاید روز آخر زندگی مان باشد و باید با عزت زندگی کنیم. آن روزها طرز تفکر همه ما همین بود. جامعه هم از ما توقع داشت. به زبان نمی گفتند ولی قطعا توقع داشتند چهره های سرشناس کنار مردم باشند و اگر نمی رفتیم حالا در این سن و سال شرمنده خودمان بودیم.

نظرات کاربران




متن مشاهده شده در تصویر را وارد کنید