فجر انقلاب به روایت انقلابیون ورزش / قسمت هفتم

محمد دادکان: عشق و نفرت باعث پیروزی انقلاب شد

فجر انقلاب به روابت انقلابیون ورزش، در ایام دهه فجر تقدیم شما می‌شود... گردآوری خاطرات پراکنده قهرمانان ورزش و چهره های سرشناس ورزشی که در پیروزی انقلاب سهیم بودند...

ساعت 00:20 پنج شنبه ۲۱ بهمن
 #

 به گزارش رادنیوز، محمد دادکان یکی از انقلابی ترین چهره های ورزش ایران است، پسر پدری که مقابل رژیم شاه ایستاد و پسرش هم از تحصیلکرده های ورزش شد که همیشه حرف حق را می زند حتی اگر به ضررش باشد.

 با محمد دادکان به روزهای نخست پیروزی انقلاب بر می گردیم؛ واقعا مردم خوشحال بودند، آرام آرام اقتصاد در حال رونق گرفتن بود و اگرچه برخی افراد که از تغییر رژیم دنبال منافع مادی بودند و خیلی زود خرج شان را از مردم جدا کردند، با ترور و اغتشاش باعث ناآرامی می شدند اما مردم با هم اتحاد داشتند و کشور به مسیر خوبی می رفت که متاسفانه جنگ شد و این جنگ خیلی به اقتصاد و صنعت ایران لطمه زد. در بحث ورزش هم اگر جنگ نمی شد، ما قطعا موفقیت های بیشتری به دست می آوردیم.

 حالا به قبل انقلاب برمی گردیم. دادکان می گوید؛ دو عامل انقلاب را پیروز کرد، اول عشق و بعد نفرت! عشق مردم به امام خمینی (ره) و نفرت مردم از دربار... مردم واقعا از دربار متنفر بودند، همه جور فسادی در دربار شاه وجود داشت و برخی درباریون به مردم مثل رعیت نگاه می کردند. بین شاه و مردم هم زمانی فاصله افتاد که روستاییان ما مشکل داشتند و مردم شهرهای کوچک و بزرگ امکانات می خواستند اما شاه اسیر ایده های تبلیغاتی همسر جوانش شد و جشن دو هزار و پانصد ساله برگزار کرد و تاج گذاشت. این حرکت با انقلاب شاه و ملت که دربار پهلوی شعارش را می داد منافات داشت و مردم از شخص اول مملکت متنفر شدند. در این شرایط میزان علاقه ملت به امام که از سال 1342 مثل موج بلندی دیده می شد، شدت پیدا کرد و در نهایت همین عشق و همان نفرت منجر به پیروزی انقلاب شد.

 دادکان که در تظاهرات مردمی علیه رژیم ستمشاهی نقش برجسته ای داشت، می گوید؛ کار خاصی نمی کردیم. ما هم مانند بقیه مردم برنامه ریزی روزانه مان به شکلی بود که حتما تجمع مردمی را از دست ندهیم. ماه های آخر که فوتبال تعطیل شد ما هم در تظاهرات حضور پر رنگ تری داشتیم، اگرچه برای حفظ آمادگی خودمان ورزش می کردیم و هر روز تمرین داشتیم اما در واقع تمرین هم می رفتیم که با هم هماهنگ کنیم چه ساعتی در کدام خیابان مردم جمع می شوند و ما هم همان جا باشیم. شاید باورتان نشود اما تقریبا تمامی دوستان فوتبالی را می شد در آن تظاهرات دید. چرا که ورزشکاران هم کنار مردم بودند.

 دادکان در پایان می گوید؛ من صفا و صمیمیت آن سال ها را دوست داشتم. این که اگر یک نفر زخمی می شد، مردم بدون آن که او را بشناسند، به کمکش می رفتند. ارتشی ها هم کنار مردم بودند و فقط این گارد دربار بود که از پهلوی حمایت می کرد.

نظرات کاربران




متن مشاهده شده در تصویر را وارد کنید